Kurumuş Yaprak Misali
Kendi ellerimle değiştirdiğim yepyeni bir hayata başladım.
Hiç gelmeyen umutlarımı, hayal kırıklıklarımı, göz yaşlarımı
Bir daha hiç geçmeyeceğim sokakların kaldırımlarına bıraktım.
Bir anı bile yapmadım onları.
Hayat nedir ki ?
Elimizdeki bir oyuncak
Çoğumuzun fark edemediğimi
Elimizden bırakamadığımız bir oyuncak.
Gülümserken ağlamak ya da ağlarken gülümsemek,
Yaşanmışlıkları beynimize kazımak yada silip atmak,
Hatalardan zevk alıp, pişmanlığı yok saymak
Hiç zor değil aslında.
Yanlış olanın peşi sıra gidilmedikçe doğru olanı bulmak,
Acının tadına bakmadıkça gerçeği görebilmek,
Ağlamadıkça gülümsemeyi özlemek imkansız aslında.
Kurumuş yapraklar misaliyiz.
Kalabalıklar içinde ama yapayalnız.
Ne varız ne yokuz.
Ufak bir esinti ile pervasızca uçuşuyoruz
Bilmekten kaçındığımız yöne doğru.
Uçuşuyoruz işte bu baharda
Gizem Güvenç
23.03.2006
Yorum Yap