Taha'nın Yeri

Çal ney, firkate düşme, çare ol figanıma
Döne döne varayım o gönül sulatanına

Sarsın beni; toprağı saran nevbahar gibi
Hemhal olam aşkıyla cezbe giriftar gibi

Devamı için konumuzun devamına bakınız….

Çal ney, firkate düşme, çare ol figanıma
Döne döne varayım o gönül sulatanına

Sarsın beni; toprağı saran nevbahar gibi
Hemhal olam aşkıyla cezbe giriftar gibi

Unutma bir kamıştın, ruh verdi tenine yar
Sedan kubbeyi sardı, öptükçe o füsunkâr

Soluğun şerri kovdu, şeytanı taşlar gibi
Filiz verdi her nüve dirilen naaşlar gibi

İnleyen nağmelerin vuslata ruhsat verdi
Şaşkın gönüller coştu, göğe sevdayı serdi

Semanla sermest oldu, vecd ile coştu sema
Saçıldı paye paye, erdi göze, kelâma

Çerağ çerağ sardıkça hicran sukuta erdi
Şerha şerha yandı ten, yandı vücuda erdi

Kalktı örtüsü gizin, kalplerde etti zuhur
Çözüldükçe esrarı, hicapla kaçtı kusur

İçtikçe aşk meyinden meczuba döndü ruhlar
Arkanda safa durdu sevapkâr ve günahkâr

Arz titredi ve de arş, can canana kavuştu
Zırhından çıktı akıl, hakikatle buluştu

Çal ney, çal ki mum balsız, çiçek özsüz kalmasın
Pervaneler ümitsiz, dergâh öksüz kalmasın

Çal ney, çal nefesinde dermanı bulsun ruhlar
Çal ney, çal, beni benden beni gümandan kurtar